|
Trafik Ve Çevre Bilgisi
TRAFİK : Yayaların, hayvanların ve araçların karayolu üzerindeki hareketleridir.
KARAYOLU : Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler
ve alanlardır.
TAŞIT YOLU : Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için
Kullanılan karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için
kullanıldığı karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU : Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcıyla belirli
bir şekilde diğer taşıt yolundan meydana gelen karayoludur.
ANAYOL : Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin, bu yolu
geçerken veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği işaretlenmiş
belirlenmiş kara yoludur.
TALİ YOL : Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından, bağlandığı
yoldan daha az dönemde olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU: Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine
bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve tek yönlü trafiğe ayrılmış
karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA YOLU (OTOYOL): Özellikle transit trafiğe tahsis edilen ,
belirli yer ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı, yaya hayvan ve
motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen motorlu araçların yararlandığı
ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu karayoludur.
GEÇİŞ YOLU : Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun,
karayolu üzerinde bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT : Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT: Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten geçmesini
sağlayan yapıdır.
KAVŞAK : İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesiyle oluşan
ortak alandır.
BANKET : Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıt yolu kenarıyla şev başı veya
hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların
kullanacağı zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN) GEÇİDİ : Karayolu ile demir yolunun aynı seviyede kesiştiği
bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir.
DURMA : Her türlü trafik zorunlulukları (kırmızı ışık, yetkilinin dur işareti,
yol kapanması gibi) nedeniyle aracın durdurulmasıdır.
DURAKLAMA : Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirme ve bindirmek,
eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacıyla kısa bir süre için
durdurulmasıdır.
ARAÇ : Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile
iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.
AZAMİ AĞIRLIK : Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI : Araçlarda aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu yapısına
aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI : Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara
göre yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ : Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya yasaklarına bağlı
olmamalarıdır.
KAMYON : İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3500 kg dan fazla olan ve yük
taşımak için mal edilmiş motorlu taşıttır.
OTOMOBİL : Yapısı itibari ile sürücüden başka en çok yedi oturma yeri olan ve
insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.
TAŞIMA SINIRI KAPASİTESİ: Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük ağırlığı
veya yolcu sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM : Araçların emniyetle seyrine devam için vites küçültmeyi
gerektiren uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.
TRAFİKTEN MEN : Trafik zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde araçla ilgili
belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek trafikten
alıkonulmasıdır.
Gökdeniz Sürücü Kursu
|
